Nachtelijk bezoek

 

Prachtig was vandaag het moment toen een collega die ook start-to-eco volgt, me bij zich riep om me te melden dat er kleine onderdelen geleverd werden elk stuk voor stuk verpakt in een plastiek zakje. Hij wees me op de grote hoeveelheid verpakking (heel veel plastiek) en vertelde me er ook bij dat hij regelmatig het karton uit de afvalcontainer haalde om het te sorteren bij het kartonafval. Dit zijn momenten waarvan ik geniet. Wat ik eerder al vermelde dat we inderdaad allemaal ons steentje kunnen bijdragen aan de planeet door in onze omgeving en onze leefwereld te kijken naar wat anders en beter kan.

De avond stond dan weer in het teken van de dieren rondom ons. Morgen is het buitenspeeldag en met Natuurpunt verzorgen we een stand waarbij we samen met de kinderen bijenhotels maken voor wilde bijen. Ook deze activiteit houdt enige voorbereiding in. Iemand van onze vrijwilligers zorgde voor een massa aan op maat gezaagde bamboetakjes, iemand anders bedacht iets om de wachtenden mee te schminken, ik ging materiaal halen om de hotelletjes te maken, zocht documentatie op om uitleg te kunnen geven over de diertjes en zocht enkele kleurplaten om de wachtenden mee bezig te houden. Het belooft een fantastische namiddag te worden.

Tijdens het avondmaal konden we genieten van de merels en de koolmeesjes in de tuin en toen ik enkel plantjes ging water geven ( sinds enkele dagen verzamel ik restjes niet uitgedronken water uit glazen alsook het spoel water van mijn groenten en aardappelen alsook het kookvocht van de groenten voor de planten om zo te besparen op water -> de grondwaterstand staat historisch laag en dus moeten we zeer zuinig omspringen met water om ervoor te zorgen dat we ook in de zomer nog voldoende drinkwater zullen hebben.) hoorde ik geritsel in de tuin. Een egel was op wandel in de tuin op en onder de hoopjes hout en tussen de struiken. We konden ook vastleggen dat de ene een andere ontmoette. Dit gaat dikwijls gepaard met gesnuffel en gegrom. Egels zijn namelijk solitaire dieren die alleen leven. Ze dulden dan ook geen andere egels in hun territorium. Maar misschien was het wel een mannetje en een vrouwtje en krijgen we net als vorig jaar een egelnestje in de tuin. Een ding weet ik zeker. Aan voedsel voor de vogels en egels is er geen tekort in mijn tuin: slakken, insecten, … Dankzij de vele bloeiende planten, mijn insectenhotel, het onkruid in mijn gras, mijn takkenwallen en de hoopjes dikke takken her en der, het niet bemesten en besproeien met chemische producten.

Share
Geplaatst in Blog | Getagged , , | Een reactie plaatsen

Ruzie voor de laatste vrije plaatsjes in het hotel

Als de zon schijnt en ik zoals in het weekend even tijd heb om in de tuin te werken, Dan hoor ik het gezoem van de bijen rondom mij. Het is niet verwonderlijk dat dan ook bijna alle gaatjes in mijn bijenhotel opgevud zijn. Rechtsbovenaan op de foto zie je een 5 tal bijen hun best doen om nog een plaatsje te bemachtigen. Veel bijen in je hotel is leuk, maar wat vooral belangrijk is, is ervoor zorgen dat er veel nectar voorradig is. Wilde kruiden zoals paardebloem  onkruid voor vele mensen), vroegbloeiende struiken zoals viburnum, forsythia en biologische bloembollen die bloeien op het juiste tijdstip waarop de bijen ze nodig hebben, zorgen ervoor dat mijn hotel kan rekenen op terugkerende gasten. Ondertussen staat het al zeker 10 jaar in mijn tuin en groeit het aantal gasten. Aan insecten in mijn tuin geen tekort.

Share
Geplaatst in Blog | Getagged | Een reactie plaatsen

Pompoenen, veelzijdig en gezond

Ik weet dat het seizoen niet meer is, maar toch eten we nu nog lekkere pompoenen. Van de CSA boerderij, maar ook van het voedselbos. In het voorjaar van 2018 kreeg ik van enkele vrienden pompoenplantjes die ze konden missen. Ik plantte ze in het voedselbos en deze werden door de eigenaar vertroeteld. Ik was dan ook aangenaam verrast toen hier in het najaar enkele grote pompoenen aan de deur stonden samen met enkele potjs pompoenconfituur.
Tot op de dag van vandaag heb ik nog enkele pompoenen over, spathettipompoen en andere. Ze werden verwerkt in soep, als groente en ook in een lekkere pesto. Ik kon het mij ook niet laten om van de zaadjes opnieuw enkele planten te kweken. Veel te vroeg nog, maar een nieuwe lading volgt binnenkort.
Het voordeel van de pompoenen is dat zelfs in de winter, waar er minder seizoensgroenten geoogst kunnen worden, ik toch nog altijd lekker biologische groenten kan klaarmaken. Mijn dank aan de gulle gevers. En met veel enthousiasme kijk ik uit naar de volgende jaren van het voedselbos.

Share
Geplaatst in Blog | Getagged , | Een reactie plaatsen

Ziezo, mijn mail is verstuurd, hopelijk nemen ze actie

Beste colruyt,

Vandaag las ik in de krant dat u plastiek verpakking voor 1-malig gebruik wenst te weren uit jullie winkel.Een prachtig initiatief vind ik dat. Wat me echter al geruime tijd stoort is het feit dat sinds we af en toe inkopen doen in jullie winkel, mijn hoeveelheid plastiek verpakking enkel gegroeid is.Alles is nog eens extra verpakt. Als ik 2 producten wens te kopen omdat daar een promotie op is,hoef ik echt geen extra plastiek verpakking errond. Daar is het milieu en mijn vuilbak niet bij gebaat.Dus als jullie iets willen doen tegen plastiek afval is dit een kleine stap die jullie meteen ook kunnen nemen.

Bedankt alvast om dit ook mee te nemen in jullie acties.

Met vriendelijke groeten,

Een klant die de impact van ons koopgedrag op het milieu wenst te verminderen

Share
Geplaatst in Blog | Getagged | Een reactie plaatsen

Living in a changing world

Ja, ik vorige week heb ik gevlogen met het vliegtuig voor mijn job. Dit houdt in dat mijn voetafdruk vergroot is en ik dus mijn uitstoot wil compenseren. Ik denk eraan om een extra boom in mijn tuin te planten en verder nog te zoeken hoe ik mijn vlucht kan compenseren.

Dit terzijde, was het ook een heel aangename vlucht waarbij ik het voorrecht had om de hele vlucht te praten met een voor mij eerst onbekende dame afkomstig uit Griekenland. De onderwerpen variëerden, maar er blijk toch dat we veel overeenkomsten hadden ondanks het feit dat we uit twee totaal verschillende landen kwamen met een even verschillende achtergrond. Ook natuur en milieu kwamen aan bod. Voor haar was er geen enkele twijfel dat het klimaat aan het veranderen was. Ze had dan ook de branden meegemaakt en stond erbij toen er een brand was en door de hitte en droogte even verder spontaan een nieuwe brand ontstond. Toen ik sprak dat er op 15 maart een betoging was voor het klimaat zei ze dat ze mee zou gaan. Ook was ze geïnspireerd door mijn verhalen over permacultuur, lets, … en wilde ze mijn blog (www.start-to-eco) wel eens lezen om hierin de nodige inspiratie te vinden.

Toen ik midden in de nacht naar huis reed, bleek er een waar slagveld van padden en kikkers te liggen in de buurt van een vroegere collega van mij. Zelf had ik die avond niet kunnen meehelpen met de paddenoverzet. Ik stopte en kon gelukkig toch nog een pad in veiligheid brengen. De volgende dag contacteerde ik die collega om te vragen of ze ’s avonds eens een kijkje wou nemen om de diertjes te redden. Toen ik merkte hoe enthousiast ze reageerde was ik heel blij. Vrijdagavond echter bleek het een avond te zijn waarop er weinig trek was wegens te koud en te droog.

Hierdoor eindigde mijn paddenoverzet actie vroeger en kon ik eens langsgaan bij een bedankingsavond voor de vrijwilligers georganiseerd door de gemeente. Net als enkele collega-vrijwilligers stapte ik de ruimte binnen in mijn paddenoverzet-outfit. (met fluohesje van de paddenoverzet).  Ik leerde er nieuwe mensen kennen en praatte vol enthousiasme over onze actie. Jaloers was ik eigenlijk wel een beetje toen deze mensen vertelden over de vele vogels en kikkers die in hun tuin op bezoek kwamen: groene en bonte specht, mezen, merels en zelfs een ijsvogel. Ze zagen ook roofvogels. Ik vroeg:” Jullie gebruiken geen sproeistoffen zeker? “En zoals te verwachten was het antwoord positief. Misschien zouden ze ook wel eens mee komen helpen op een avond.

Na de receptie werd er nog een bloemetje aangeboden. Ik probeerde vriendelijk te weigeren vermits ik met de fiets was, maar er werd aangedrongen om er toch eentje mee te nemen. Ze wilden me er wel een zakje voor geven. Toen bedacht ik mij dat mijn rood gehaakt tasje nog in mijn handtas zat en dit bleek perfect voor deze job. Het gemeenteraadslid wees er mij op dat ze ook al een inspanning gedaan hadden. Ze hadden de potjes niet met plastiek folie omwikkeld zoals gebruikelijk was, maar hadden krantenpapier gerecycleerd. Voor mij weer een signaal dat er toch een bewustwording groeit.

Gisteren was ik dan naar een grootwarenhuis omdat ik uit eten ging met mijn echtgenoot en de kinderen een gezonde maaltijd wensten. Het doet me altijd pijn in het hart als ik last minute in een grootwarenhuis iets moet gaan kopen met meer verpakking en zeker als er mij gevraagd wordt om paprika’s in de winter mee te brengen. Maar ik moet toegeven, ergens ben ik wel fier op mijn kinderen dat ze een gezondere keuze willen maken dan een fastfood oplossing welke eigenlijk ook niet zo milieuvriendelijk is. Het leek wel of ik er die namiddag moest zijn in het grootwarenhuis, want achter mij aan de kassa stond een moeder met haar twee dochters. Aangenaam verrast zag ik in het karretje een aantal katoenen zakjes liggen met daarin de groenten die ze gekocht hadden. Ik hoorde 1 van de dochters (naar schatting 16-17 jaar) spreken over haar vegetarische schotel. Haar moeder zuchtte en zei: “Waarom moet je toch altijd zo speciaal zijn?” Ik kon het me niet laten om het op dit moment voor haar op te nemen en te zeggen dat ik haar gelijk gaf en dat ik ook zoveel mogelijk probeer te doen.  De mama zei dat het vooral aan “Margot” lag, dat zij er mee bezig was en dat ze het wel van de papa zou hebben. Toen ik afgerekend had, nam ik afscheid van een familie die er gelukkig uit zag. Ik hoop hiermee toch weer iemand aangemoedigd heb om verder te doen met de “strijd” waarmee ze begonnen was.

’s Avonds moest ik nog een cadeautje inpakken. Een reclameblaadje dat ik ontvangen had via de post (de truk van de winkels om het label “geen reclamedrukwerk” te vermijden) werd gebruikt als inpakpapier en het zag er best mooi uit.

Kleine verhalen, als geschenkjes uit de hemel, maken de wereld telkens en beetje mooier. Living in a changing inspiring world.

Share
Geplaatst in Blog | Getagged , , , , | Een reactie plaatsen

Aanpassingen voor het klimaat zullen de belastingen doen verhogen, slecht zijn voor onze economie, … versus mijn visie

Als ik de laatste weken de kranten bekijk en lees wat de politiek ons wil doen geloven, dan moet ik eerlijk bekennen dat ik enorm teleurgesteld ben in het gemis aan creativiteit van onze beleidsvoerders. Als ingenieur is het mijn dagdagelijkse taak om op een creatieve manier om te gaan met “problemen” of noem het eerder opportuniteiten. Door de jaren heen werden de uitdagingen alleen maar groter, er moest meer kunnen, op kortere termijn en met een kleiner budget. Wat meermaals een onmogelijke taak leek, bleek achteraf weer tot een goed einde gebracht te zijn.
Eigenlijk zie ik ons land of de wereld als een groot bedrijf dat nu als nieuwe target gekregen heeft om alles uit de kan te halen om de opwarming van de aarde te stoppen. Hiervoor zou in een bedrijf een projectleider aangesteld worden die binnen de vooropgestelde budgetten en termijn een project tot een goed einde zou brengen. Je zou het kunnen zien als een investering met een return of investment van een zeer korte termijn.
Waarom moeten alle maatregelen zoveel geld kosten? Waarom niet aan alle bedrijven en sectoren de vraag stellen wat zij kunnen doen om hun ecologische voetafdruk te vermijden? Ik ben er zeker van dat iedereen wel op ideeën kan komen die effect hebben en misschien zelfs in het voordeel zijn van het bedrijf. Met 11 miljoen mensen in België, heb je minstens 11 miljoen ideeën, sommige dubbel, maar zeker en vast heel interessante.
Terwijl er steeds in oplossingen als hernieuwbare energie gedacht wordt, mis ik de het zoeken naar het beperken van energie. Door bv minder afval te produceren (algemeen afval wordt verbrand), reclameverlichting van winkels doven na sluitingstijd, straatverlichting te verminderen na bepaalde uren (is deels al zo, maar zou nog minder kunnen als ik kijk naar andere landen). TV-koks zouden kunnen koken met seizoensgebonden streekproducten en ook vegetarische alternatieven aanbieden. Minder verkoopbare groenten en fruit (wegens verkeerde grootte of vorm) zouden goedkoper kunnen verkocht worden in plaats van weggegooid. Producten waarvan gekend is dat ze zorgen voor massale ontbossing kunnen geweerd worden of er kan opzoek gegaan worden naar een duurzamer alternatief (en zeker voor zorgen dat ze niet gepromoot worden) de lijst zou sowieso kenbaar moeten gemaakt worden. Producten die apart te koop aangeboden worden, zouden in koppelverkoop niet samen verpakt mogen worden. Het teveel aan verpakking zou moeten ontmoedigd worden. Openbaar vervoer kan gratis en het netwerk kan uitgebreider. De bussen zouden elektrische kunnen rijden. Korter woon-werkafstand zou gestimuleerd kunnen worden, reclame zou kunnen gebruikt worden voor het promoten van duurzame oplossingen. Alle geproduceerde producten (non-food) zouden recycleerbaar moeten worden en een degelijke minimum termijn van duurzaamheid zou opgelegd moeten worden (afhankelijk van het product (veel hoger dan het nu is)). Leerkrachten kunnen bij het bepalen van het aan te schaffen “schoolgerief” opteren voor schriften en mappen in recycleerbaar materiaal. Er zou kunnen gestopt worden met het kappen van bomen, braakliggende grond zou moeten beplant worden (mag met groenbemester), muren begroeid, …
Dus moet actie ondernemen voor het klimaat zo pijnlijk zijn als er wordt beweerd? Ik ben er zeker van dat dat niet nodig is, als ze het maar willen zien.

1

Bereikte mensen
0

Betrokkenheidsacties
Share
Geplaatst in Blog | Getagged , | Een reactie plaatsen

Plastiek afval

Weer een stap vooruit en een mogelijkheid om je omgeving te verbeteren, zonder dat het je iets kost integendeel, als je je eigen tas meeneemt heb je op het einde van de rit minder afval en dus ook minder kosten… 🙂

Share
Geplaatst in Blog | Een reactie plaatsen

Kleine stapjes, kleine veranderingen

Je leven veranderen is niet evident. Je maakt deel uit van een omgeving: gezin, werk, vrienden, … Meermaals heb ik ondervonden dat het enige dat je echt kan veranderen je eigen gedrag is. Vandaar dat ik beslist heb voor mezelf om te stoppen met snoepen en het drinken van frisdrank. Het laatste zou niet meer zo’n grote stap meer zijn vermits ik al enkele jaren gestopt ben met het drinken van cola – iets waarvan ik meerdere glazen/blikjes per dag dronk. Nu drink ik enkel nog frisdrank als ik weg ga. En ook dat kan ik minderen. Verminderen om te snoepen is een moeilijkere opgave voor mij, alhoewel het al twee dagen gelukt is. Maar ooit heb ik geleerd dat voordat iets een gewoonte wordt je het minstens zes weken moet volhouden. We zullen zien dus. Als ik nu zin krijg om iets te snoepen, neem ik een stuk fruit.
Is het milieu hierbij gebaat? Zeker wel, reken maar. 1 verpakking per dag en dat 365 dagen. (en meestal blijft het niet bij 1 verpakking). Als je dan ook nog eens weet dat dit afval verbrand wordt, er energie nodig is voor de productie van de snoep en de verpakking, en dat de cacaobonen behoorlijk ver weg geproduceerd wordt … Dan weet je ook dat ik bespaar aan transport. Een klein stapje, dat een beetje moeite kost, maar ook persoonlijk ga ik er iets voor terugkrijgen: minder suikers in mijn lichaam en minder calorieën. Ik ben benieuwd naar het resultaat.
Het liefst van al had ik niets gezegd aan mijn omgeving omdat dan de druk te hoog wordt, maar ja, misschien inspireer ik iemand hierdoor en elke dag langer wachten om het jullie te vertellen, is weer een dag verloren.
Share
Geplaatst in Blog | Getagged , | Een reactie plaatsen

Hoop voor de toekomst

Het is de titel van een boek van Jane Goodall, een Engelse dame die zich al jaren bezig houdt met het bestuderen van chimpansees en hun lot. Verbijsterd las ik haar levensverhaal, enerzijds jaloers op de tijd die ze alleen doorbracht in de jungle bij de chimpansees, anderzijds ook met veel bewondering over het lef dat ze daarvoor nodig had. Bij het lezen van het boek wordt het me nog maar eens duidelijk wat voor een invloed een individu kan hebben op zijn of haar omgeving.
Alhoewel het boek gepubliceerd is in 2000, is het brandend actueel. Ze heeft 4 redenen tot hoop voor de toekomst:
“- het menselijk brein
– het herstellingsvermogen van de natuur
– de energie en het enthousiasme die bestaan of die kunnen worden opgewekt bij jonge mensen over heel de wereld
– de ontembare menselijke geest”
(Voor mee uitleg over wat ze hiermee precies bedoelt, verwijs ik graag naar haar boek)
En wonderbaarlijk zien we nu net het derde punt in onze omgeving … De jeugd die over de hele wereld opkomt voor hun toekomst.
En dit geeft me inderdaad hoop voor de toekomst.
Share
Geplaatst in Blog | Een reactie plaatsen

De bijbel van de permaculturist

Velen die mij kennen, weten dat ik met permacultuur bezig ben. Op mijn manier, op mijn tempo. Mijn medecursisten weten ook dat mijn eindwerk in het verlengde hiervan ligt (en nu jullie ook … ). Enkele weken geleden, was ik dan ook aangenaam verrast toen iemand me zei dat er een boek over voedselbossen was uitgekomen. Ze bracht het mee ter inzage. Ondanks het feit dat ik zoveel mogelijk de boeken die ik gebruik of lees uit de bibliotheek haal, twijfelde ik niet om het mij aan te schaffen. Een ideale naslagwerk als basis voor mijn eindwerk en inspiratie voor mijn eigen tuin. Stiekem had ik nog gedacht om het niet aan jullie voor te stellen, maar elke stap die jij of ik kunnen maken in de transitie naar een andere manier van leven met respect voor en in samenwerking met de natuur, kan niet snel genoeg gebeuren. Zorgen dat ons eten lokaal kan geteeld worden en hiervoor nog extra bomen en struiken moeten planten komt ons en ook de natuur ten goede. Bomen planten in plaats van kappen is de leuze! Het zal niet enkel van de politiek moeten komen, maar van ons allen.
Share
Geplaatst in Blog | Getagged , | Een reactie plaatsen