Steeds op zoek naar meer … fier

Zoals jullie wel al weten doe ik mijn best om anders te gaan leven, maar lukt het me niet altijd. Toch wil ik meer doen dan mijn eigen tuin ecologischer/meer volgens permacultuurprincipes in te richten. Vandaar dat vanuit mijn opleiding als natuurgids en door mijn kennismaking met Natuurpunt ik toch nog meer wenste te doen voor de natuur in mijn directe omgeving. Met als gevolg de oprichting van een eigen Natuurpunt kern voor onze gemeente en een eerste artikel in het ledenblad van de plaatselijke afdeling. En zo kan ik weer meer doen voor onze toekomst en de toekomst van onze kinderen.
Zo zie je maar weer dat je als enkeling iets kan doen, maar samen met anderen nog veel meer.

Share

Een nieuwe dag uit het leven van start-to-eco

Hup het fietsje op op weg naar het werk. Muts, sjaal, veiligheidshelm en-vest niet vergeten en dan op weg. ’t Is al aan de koude kant, maar hoe blij ben ik dat ik weer met de fiets naar het werk kan. En wat kan ik genieten. De nevel over de velden. Ik maak even tijd om te genieten van dit moment en om het op te slaan om te kunnen delen.

img_20161011_085025
’s Avonds fiets ik terug en word ik een eindje vergezeld door een 15-tal ganzen die vertrekken naar het zuiden.

img_20161011_084952
De vol-au-vent die ik zelf gemaakt had van restjes kip smaakte echt heerlijk en bracht me in de stemming om na het avondmaal iets te doen met de bananen die anders een ander levenseinde zouden gekend hebben.
Op de opendeurdag van IDM kon ik ook ideeën uitwisselen met bezoekers. Een tip die ik kreeg was om bananenpannenkoekjes te maken van oude bananen. Dit was het moment dus om het recept eens te proberen.

img_20161011_213353

img_20161011_221921

img_20161011_222543
Het resultaat is een heleboel lekkere pannenkoekjes, goed voor mijn puberende hongerige kroost. En mijn avond was weer gevuld zonder TV.
http://cuisinevansabine.nl/gezonde-banaan-havermout-pannen…/

Share

Wat een eitje

Eigen kippen die af en toe een eitje op een andere plaats leggen, zorgen ervoor dat je niet altijd weet hoe oud het ei is en of het nog eetbaar is. Sommige mensen kennen de manier om dit te testen, anderen zullen het misschien voor de eerste keer zien. Een slecht ei drijft dus op het water. En dit eitje is dus duidelijk een slecht. Waarom drijft het? In het ei wordt een gas, H2S gevormd en zo wordt het ei dus lichter.

Share

Zoveel te vertellen dat ik niet meer weet waar te beginnen.

Mijn weg naar een ecologischer leven, naar een aktievere strijd om het tij te keren in plaats van aan de zijlijn te blijven staan, brengt zoveel leuke verhalen en momenten met zich mee, dat ik jullie veel te veel te vertellen heb.
In elk geval ben ik fier op mijn eerste biologische appeloogst van mijn kleine appelboompje. Maar liefst 5 lekkere exemplaren.
Gisterenavond maakte ik voor het eerst vol-au-vent van de restjes gebraden kip. Vol-au-vent met bospaddenstoelen. Ik ben benieuwd hoe het zal smaken.
De bedoeling was niet alleen om restjes te verwerken, maar ook om een ander probleem te verhelpen. Iets dat andere huisgezinnen misschien ook wel herkennen. Dikwijls is er ’s avonds niet zoveel tijd om snel gekookt eten te hebben en hierdoor gebeurt het wel eens dat er naar snelle oplossingen gegrepen wordt. Snelle oplossingen slaat in dit geval op fast food of indien gezonder op oplossingen met te veel verpakking. En laat dit nu eens helemaal niet start-to-eco zijn. Vandaar dus mijn avondlijke activiteit in de keuken. Leuk en nuttig. Dit zou ik meer moeten doen. Maar zoals met alles … stapje per stapje mijn leven anders organiseren met kleine overwinningen.
En dit is er zeker eentje.
Share

Blij

Gisteren vernomen van een handelaar -> Een nieuwe stap is gezet. Binnen enkele maanden is het zover en kunnen handelaars die nog plastiek zakjes uitdelen aan hun klanten worden hiervoor beboet. Geen probleem voor mij, maar ik raad de mensen die deze gewoonte nog niet hebben aan, om hun eigen zakjes mee te beginnen nemen, zodat ze niet in de problemen komen als ze in de ontwenningsfase toch hun zakjes vergeten zijn.

Share

Bananenbrood

Voor alle mensen die zondag geproefd hebben van het bananenbrood en het recept wensten … belofte maakt schuld.

https://www.libelle-lekker.be/bekijk-rece…/1382/bananenbrood

 

Share

Openbedrijvendag

Zondagmorgen half 9, ik kom toe op “the place to be”. Wat een bedrijvigheid in en rondom de gebouwen van IDM. Weer word ik vriendelijk verwelkomd door de medewerkers. Cake snijden en mijn kan met citroenwater vullen. Om 9u volgt een korte briefing voor het IDM personeel- duidelijk een enthousiaste groep medewerkers- want alles moet vlekkeloos verlopen. De laatste standhouders komen toe en dan is alles klaar voor de bezoekers. En wat voor een leuke mensen heb ik allemaal leren kennen, ze genoten van het bananenbrood en waren verrast over de mooie cadeauverpakking, heel simpel gemaakt van WC-rolletjes en de vele complimentjes neem ik er graag bij.
Ook met de andere standhouders kon ik kennismaken. Op het einde van de dag kocht ik nog een heerlijk uitziende quiche van Tarte a terre. De dame in kwestie maakt biologischeveggiequiches en werkt hiervoor samen met Het uilenbos.
Wat mij betreft was deze dag geslaagd. Ik hoop dat ik weer enkele mensen meer heb kunnen inspireren.

openbedrijvendag-idm

Share

Ready, set … go

De stand van start-to-eco staat klaar en de bananentaart is gebakken. Klaar voor de openbedrijvendag op IDM Lokeren. Wees welkom tussen 10u en 17u Moortelstraat 16, Lokeren. Ik hoop dat we elkaar kunnen inspireren in onze zoektocht naar een eco-lifestyle.
 start-to-eco-stand
Share

Drie mensen in een donker bos …

Eindelijk is de regen daar. De natuur kreunt onder de droogte en onze waterreserves geraken stilaan uitgeput. Maar elk voordeel heeft zo zijn nadeel … Lees maar.
Ik was op tijd gestopt met werken om nog even langs de winkel te kunnen gaan en snel iets klaar te kunnen maken voor mijn kroost. En ja, shame on me, iets snel klaar maken was deze keer zoals bij veel mensen: Zakje wokgroentjes, zakje krielaardappeltjes en geitenkaasjes. Helemaal niet eco, maar ik troost mij met het feit dat ik mijn maaltijd aangevuld heb met een restje worteltjes van de dag ervoor. In elk geval, na een smakelijke maaltijd was het tijd om te vertrekken naar mijn afspraak. De voorbereiding van “de nacht van de duisternis”. Gelukkig was de regen net op tijd gaan liggen tegen de tijd dat we het bos introkken. Ik moet eerlijk toegeven dat ik het een heel avontuur vond. Zo in het donker in een bos. De wandelschoenen doorweekt tot op de sokken, maar de rust die over je komt is onvervangbaar. Daar kan ik nu van genieten, die ontspanning, die volledige rust die over je komt, het praten met de mensen en weten en beseffen hoe ik hier binnenkort weer een groep mensen mag begeleiden en deze keer door een donker bos, waarvan ik in het donker het pad maar 1 keer zal bewandeld hebben … ’t Is aan de durvers en avonturiers om met mij mee te trekken. Ik ben benieuwd wie er voldoende lef heeft.

Share

Mijn eerste aankoop in een kringloopwinkel is een feit

Ik was op zoek naar enkele groene tafelkleedjes die ik volgend weekend wens te gebruiken. Dus dacht ik, start-to-eco eigenlijk moet je eens gaan kijken of er 2de hands niets moois te verkrijgen is. Dus ik met mijn fietsje naar de kringloopwinkel en oh, wat deed me dat deugd.
In tegenstelling tot wat je zou denken, waren er heel veel bezoekers. En enkel op mijn doel afgaan, dat was niet waarvoor ik gekomen was. Overal spulletjes, tafels stoelen, zetels, borden, speelgoed, boeken, kleren, …, elk met zijn eigen geschiedenis en met zijn eigen verhaal. Ik vroeg me af van wie deze voorwerpen geweest waren, hoe ze bij de voormalige eigenaar geraakt waren en waarom deze weggedaan waren. Een damen was geïnteresseerd in een waveboard en wou dit even uitproberen in de winkel. Een glimlach verscheen op mijn gezicht. Tussen de kleren hingen wel heel mooie examplaren, maar voor “net” een maatje smaller dan mezelf. Een mooi,klein berenbeeldje keek naar mij (ik verzamelde deze vroeger), ik keek naar de prijs 25 cent en liep verder. Enige overdenkingen later nam ik het toch mee om later af te rekenen aan de kassa. Beneden kwam ik een man tegen met zijn hond. Ik had hen al dikwijls zien wandelen op straat en vriendelijk goede dag gezegd. Ik gaf zijn hond een aaitje en aan de kassa deed een andere vrouw net hetzelfde. Blij verrast zei de man tegen de kassierster dat je dat toch niet veel meer ziet, mensen die lachen. Ik was blij, anderzijds een beetje teleurgesteld in de maatschappij, maar des te meer vastberaden om er iets aan te doen.
Ik wou betalen en schrok mij een ongeluk. Alles met een blauw etiketje was aan halve prijs 12 cent dus en omdat het dag van de klant was mocht je nog een gratis geschenkje kiezen. Het beeldje heeft dus een nieuwe eigenaar gevonden en ik heb de wereld een klein beetje mooier kunnen maken. En mijn tafelkleedjes, daar zal ik nog wel een oplossing voor vinden. Misschien wil iemand zijn of haar tafelkleed wel te bruikleen geven.
Share