‘k Ben eens benieuwd wat de industrie gaat doen om het zwerfvuil te verminderen. Laat ons hopen dat ze starten met ervoor te zorgden dat ze minder verpakking hebben en dat de verpakking herbruikbaar is. Dit zou mij alvast vooruithelpen in het afvalvrij shoppen 🙂
jan 22
Le moment suprème!
jan 18
Interludium
jan 18
Start-to-eco in wonderland (deel 1)
Stel je voor, je begint aan een eco-avontuur en belandt van het ene avontuur in het andere. Stel, dat een vriendin je meeneemt naar een winkel die alle eco-verbeelding tart, een winkel waar allerhande kruiden, soorten thee en grootverpakkingen van droge producten bioproducten uitgestald staan. Dan zou je jezelf in wonderland wanen.
Maar dit was voor mij geen droom, maar is gewoon werkelijkheid geworden.
Wonderland, gewoon te gek om waar te zijn, wat een ontdekking! En vermits het hier om grootverpakkingen gaat, geldt ook hier een vermindering van afval. Super om op die manier 5 kg rijst te kopen alsook thee en andere kruiden in grootverpakking. I like it 🙂
Wens je ook allemaal leuke ontdekkingen te doen, te genieten van de kleine verwonderingen van het leven, op avontuur te gaan, je terug te voelen als kind in een speelgoedwinkel, ga dan mee op eco-avontuur en zet de stap tot verandering in je leven, tot verandering in de mensen rondom jou, … tot verandering van de wereld.
jan 17
Met een beetje geduld vind je wat je zoekt …
Toen ik meedeed met 1 week zonder plastiek, kon ik aan den lijve ondervinden hoe moeilijk het wel is om plastiek te vermijden. En “een week zonder plastiek” gaat hierin dan ook ver in de zin dat als iets stuk is, je het niet mag vervangen door iets van plastiek. Mijn plastieken plankjes waarvan er een aantal net niet de geest gegeven hebben, zijn stilaan aan vervanging toe. Toen ik dan eindelijk een duurzaam (naar mijn huidige inzichten toch -> bamboe groeit veel sneller terug dan hout) vond : plankjes van bamboe, was het snel beslist. Duurder dan plastieken plankjes, maar hopelijk veel duurzamer en dat verdient zichzelf dan terug. op langere termijn. Hierdoor kan ik weer een beetje van mijn aandeel aan microplastics in de zee terugschroeven en hoop ik mijn aandeel afval ook op deze manier te verminderen 🙂
jan 14
Vogels voederen en tellen
jan 13
Regen, regen, regen, … houden natuurgidsen niet tegen.
Gisteren was mijn laatste mogelijkheid om mijn gidsbeurt van 24 januari voor te bereiden. Als gids is het noodzakelijk om voor de gidsbeurt het parcours toch eens te verkennen. Zondagmorgen contacteerde ik dan een vriendin natuurgids om samen de wandeling voor te bereiden. Gelukkig hadden we een tijdstip gevonden waarbij het voor ons beiden pastte. En in de namiddag was het zover: mijn vriendin had nog een andere vriendin meegebracht en het spreekwoord: Hoe meer zielen, hoe meer vreugde, was hier zeker van tel.
Wind en regen waren van de partij, maar weerhielden ons niet om de wandeling tot een goed einde te brengen. De paraplu voor ons en arm in arm de wind trotserende beleefden we de grootste pret. Verder determineerden we een aantal planten en als voldane waterkiekens arriveerden we terug bij onze wagen. Een eerste stap is gezet en nu nog de teksten voorbereiden. ’t Is natuurlijk wel het beste om op voorhand te weten wat je wilt vertellen 😉
En dat hoeft best niet te lang te duren want 24 januari zal er snel zijn. Ik kijk er alvast naar uit, want dan krijg ik officieel mijn diploma!!!!!
jan 13
Swoppen … het nieuwe woord van 2016 voor van daele?
Dat ik niet alleen ben in het idee dat we allemaal samen een verandering kunnen bewerkstelligen blijkt uit een recent gesprek.
dat zoals in vele gesprekken die ik voer het bij mij spontaan komt op gesprekken over de natuur, ecologie en de toekomst van onze planeet. (Hoe zou dat komen? 😉 ) En zo kwam het gesprek op “swoppen” een kledingruilparty onder vriendinngen. Voor mij een volledig nieuw idee, maar lijkt me superleuk om te doen en waarom enkel kleding, vraag ik mij dan af. De zoektocht naar ecologisch leven en mogelijkheden wordt steeds leuker en zorgt ook hier weer voor besparingen die iedereen kan gebruiken in tijden waarin alles duurder wordt.
Er werd mij een boek van Rik Pinxten aangeraden: De kleine revolutie over hoe we als mensen onze impact hebben op het leven om ons heen. Ik ga er alvast naar op zoek als ik nog eens in de bibliotheek ben.
jan 11
De ene keer lukt het beter dan de andere.
Zaterdag was dan toch een dag waarbij ik een eco-gevoel had. Ik moest iemand op een afspraak brengen op enkele km’s van mijn woonst. Na +/- 1,5u zou ik diezelfde persoon terug moeten gaan halen. Maar zo heb ik het niet opgelost. Ik ben ter plaatse gebleven, ben de omgeving gaan verkennnen en heb hierbij natuur gevonden 🙂 en toen het ernaar uitzag dat het zou beginnen regenen, heb ik mijn auto opgezocht om er over de natuur te lezen. En zo was ik geen tijd verloren, had ik het nuttige aan het aangename gecombineerd. In de namiddag heb ik een aantal boodschappen met de fiets kunnen doen. En zoals de meeste fietsers wel kennen, heb ik kunnen genieten van het “ik-rijd-de-solden-file-vo
In het terugkeren stond er een wagen midden van het fietspad geparkeerd. Er was geen enkele uitweg om hem voorbij te rijden dan de straat op te rijden. Gelukkig ben ik voorzichtig en al volwassen, maar ik had heel veel zin om deze mens eens te vragen of hij wel besefte dat hij andere mensen – fietsers groot en klein – hiermee in gevaar kan brengen. Ik vermoed van niet, want hij bekeek mij heel verontwaardigd omdat ik hem voorbij stak.
’s Avonds heb ik dan nog eens een simpele veggiemaaltijd gemaakt die iedereen kan bereiden: spinazieburger, postelein, restjes pasta en zelfgemaakte pesto met basilicum die ik toch al een tijdje in huis staan heb. (In de tuin wordt hij meestal snel opgegeten door de slakken)
Zaterdag is het naar mijn eigen gevoel toch wel weer een beetje gelukt.
In het terugkeren stond er een wagen midden van het fietspad geparkeerd. Er was geen enkele uitweg om hem voorbij te rijden dan de straat op te rijden. Gelukkig ben ik voorzichtig en al volwassen, maar ik had heel veel zin om deze mens eens te vragen of hij wel besefte dat hij andere mensen – fietsers groot en klein – hiermee in gevaar kan brengen. Ik vermoed van niet, want hij bekeek mij heel verontwaardigd omdat ik hem voorbij stak.
’s Avonds heb ik dan nog eens een simpele veggiemaaltijd gemaakt die iedereen kan bereiden: spinazieburger, postelein, restjes pasta en zelfgemaakte pesto met basilicum die ik toch al een tijdje in huis staan heb. (In de tuin wordt hij meestal snel opgegeten door de slakken)
Zaterdag is het naar mijn eigen gevoel toch wel weer een beetje gelukt.
Â
jan 05
Voor de tuinliefhebbers …
Vermits het winter is, staat de tuin nu wat mij betreft op een laag pitje. Ik heb momenteel “een slordig ogende tuin”. Dit houdt in dat uitgebloemde planten uit mijn bloemenweide nog steeds verdroogd tussen de andere planten staan, tussen de planten liggen stapels afgevallen bladeren en planten als bv riet zijn zeker nog niet gesnoeid.
Is het luiheid? Ja en neen. De momenten dat ik thuis ben als het licht is , zijn schaars in de winter, dus ook de mogelijkheden. Daarnaast heeft de tuin een winterrustperiode nodig: een tijd dat verschillende dieren en insekten proberen te overwinteren of moeite hebben om voedsel te zoeken in de winter. Deze schuilplaatsen kunnen gaan van schuilen onder of tussen hopen takken bv. de egel, onder rottende bladeren, in de holtes van stengels van verdroogde planten, … Anderzijds kunnen vruchten en zaden van bepaalde planten dienen als voedsel voor dieren.
En toch ben ik een beetje met de tuin bezig zoals bv door hierover te lezen en op die manier inspiratie op te doen.
Een prachtig boek dat ik momenteel aan het lezen ben in verband met alles wat leeft in en rond de tuin is “Geen tuin zonder dieren” van Rosita Moenen uitgeverij Schuyt & Co ISBN 90-6097-458-1
Een aanrader voor natuur- en tuinliefhebbers
